Wakacyjna włóczęga po Tatrach Polskich - Kościelec
(HOTEL GÓRSKI PTTK NA KALATÓWKACH - KUŹNICE - DOLINA JAWORZYNKI - PRZEŁĘCZ MIĘDZY KOPAMI - HALA GĄSIENICOWA - SCHRONISKO PTTK MUROWANIEC - CZARNY STAW GĄSIENICOWY - MAŁY KOŚCIELEC - KARB - KOŚCIELEC - KARB - ZIELONY STAW GĄSIENICOWY - DOLINA GĄSIENICOWA - SCHRONISKO PTTK MUROWANIEC)
Trzeci dzień przyniósł pochmurną, ale stabilną pogodę. Miało co prawda padać, już koło 12 ale szczęśliwie, pierwsze krople deszczu spadły nam na głowy dopiero przed samym schroniskiem. Zamierzony cel na trzeci dzień - Kościelec, udało się więc osiągnąć ;) Zapraszam na relację :)
Poranek na Kalatówkach wygląda podobnie jak dnia poprzedniego.. Siódma wstajemy, szybkie zebranie, potem śniadanko, kawcia i już jesteśmy gotowi do drogi ;) Na dworze rześko, bardzo przyjemnie - warunki sprzyjają wędrówkom. Na początek, nietypowo, bo schodzimy - aż do parkingu w Kuźnicach, gdzie znów odbębniamy bilet do TPN-u i wkraczamy w Dolinę Jaworzynki, którą będziemy podążać na Halę Gąsienicową...
Poranek na Kalatówkach wygląda podobnie jak dnia poprzedniego.. Siódma wstajemy, szybkie zebranie, potem śniadanko, kawcia i już jesteśmy gotowi do drogi ;) Na dworze rześko, bardzo przyjemnie - warunki sprzyjają wędrówkom. Na początek, nietypowo, bo schodzimy - aż do parkingu w Kuźnicach, gdzie znów odbębniamy bilet do TPN-u i wkraczamy w Dolinę Jaworzynki, którą będziemy podążać na Halę Gąsienicową...
Po przekroczeniu Bystrej, dochodzimy do rozdroża - tu szlak żółty 
wchodzi w Dolinę Jaworzynki, natomiast szlak niebieski 
na Boczań zakręca w lewo rozpoczynając od razu podejście...
wchodzi w Dolinę Jaworzynki, natomiast szlak niebieski na Boczań zakręca w lewo rozpoczynając od razu podejście... 
Po krótkim marszu żwirową ścieżką przez las szlak wychodzi na podłużną Polanę Jaworzynkę będącą jednym z bardziej malowniczych miejsc jakie znajdują się po polskiej stronie Tatr Wysokich...
Polana nad którą niepodzielnie góruje Kopa Magury (1704 m.n.p.m - foto poniżej) ma długość około kilometra i rozciąga się na wysokości od 1070 do 1120 m.n.p.m. Dawniej, było to miejsce intensywnych wypasów, gdzie właśnie z tego powodu obserwowano szybko narastające obniżenie górnej granicy lasu. Co ciekawe w 1925 roku notowano podczas wypasów po 200 owiec na kilometr kwadratowy. Wyobraźcie sobie również, że to dziś urocze i pełne wdzięku miejsce, 70 lat temu na skutek nadmiernego wypasu straszyło golizną, do tego stopnia że trzeba było jakoś temu zaradzić, poprzez zadarnienie i zadrzewienie. Jak pisze Nyka w swoim bestsellerowym przewodniku - problem był duży i zwalczono go z największym trudem...
Dziś nie ma śladu po dawnym problemie i Polana Jaworzynka urzeka o każdej porze roku...
Ktobądź po świecie snując się zbolał
Chcesz dobyć z skarbca duszy twej pamiątek
Raju gdzieś szczątek
Rażony
błyskiem archanielskiej chwały,
Zstąp w tej samotni czarodziejskie skręty,
Kędy nad wodną strugą gaj cienisty,
Z wiatru poświsty
O niebie gwarzy, dreszczem wskróś przejęty.
O Jaworzynko! kto świetlane gody
Sennych uroków twych - i w jakim słowie
Tęskny wypowie?
Dolino ciszy, cienia i pogody!
W tobie mi jednej nie zabrakło wcale:
Bezbrzeżnej dali, która w światłach znika,
Śpiewu słowika,
Ani młodzieńczych marzeń mych o chwale.
W tobiem ja jednej ani tęsknił, ani
Wspomniał, że kiedyś z nieba mi strącono
Myśl uskrzydloną,
W głębie ziejącej duszy mej otchłani.
Felicjan Faleński "Jaworzynka"
Na jednej z ław umiejscowionych przy ścieżce siadamy na chwilę i kontemplujemy krajobraz.. Podoba nam się tu strasznie i wyjątkowo, bo całą czwórką ;) zgadzamy się ze słowami Walerego Eljasza Radzikowskiego, który nazywał to miejsce: "Pieścidełkiem tatrzańskim" :)
Polanę dzieli się nieraz na dwie części - możecie więc spotkać się na mapach z oznaczeniami Niżniej i Wyżniej Równi ;)
Po wszamaniu przedostatniej paczki kabanosów, wracamy na szlak. Dochodzimy do niewielkiego rozwidlenia, gdzie żółte paski opuszczają dno doliny i zaczynają wspinaczkę zboczami Małej Kopy Królowej (1577 m.n.p.m)...
Pniemy się teraz całkiem stromo do góry. Z czasem wyłaniają się widoki na wcinający się między szczyty Małej Kopy Królowej i Kopy Magury, Żleb pod Czerwienicą. Wspominając o nim warto powiedzieć, że to właśnie w nim w latach 1766-1871 czynne były kopalnie żelaza, założone za czasów Stanisława Augusta..
Ścieżka robi ostry zakos i pozwala zerknąć w kierunku Podhala.. A tam morze chmur i w oddali Babia z Policą..
Nieco szerszy horyzont...
Górny odcinek żółtego szlaku na Karczmisko, czy też jak kto woli Przełęcz między Kopami, nosi nazwę Siodłowej Perci..
Po bardziej stromym odcinku profil szlaku łagodnieje i zaczyna spokojnie trawersem kierować się w stronę coraz bliższego Karczmiska.. Za nami tymczasem pojawia się także Giewont w nietypowej perspektywie i Kopa Kondracka z Małołączniakiem...
Zbliżonko na wymienioną wyżej trójkę...
Podhale pod chmurami..,
Tatry Bielskie...
Zostawiamy Karczmisko i podążamy teraz łagodnymi zboczami Małej Królowej Kopy (1577 m.n.p.m). W akompaniamencie pierwszych tatrzańskich turni strzelamy sobie tu fotki ;)
Żółta Turnia ze szlaku na Gąsienicową ;)
Kto uwielbia ten moment, łapa w górę ;>
Wejście na Halę Gąsienicową jest chyba najwspanialszym widokiem, po polskiej stronie Tatr. Mógłbym się nawet spierać, czy nie zapada w pamięć bardziej niż widok znad Moka, bo mimo że jest niezwykle zróżnicowany, to wszystko się harmonijnie ze sobą łączy - drewniane szałasy, nadające otoczeniu idyllicznej osady, w dali pokryte bujną kosodrzewiną partie Doliny Gąsienicowej i wreszcie poszarpana grań Orlej Perci. To wszystko natura udekorowała jeszcze kształtnym Kościelcem ściągającym wzrok każdego, wchodzącego na halę turysty...
Czymże byłaby hala bez kwitnącej tu wierzbówki kiprzycy...
W międzyczasie pokonujemy część Hali Gąsienicowej, zwanej Królowymi Rówienkami i przechodzimy obok "Betlejemki", czyli Centralnego Ośrodka Szkoleniowego PZA.
w kierunku Świnickiej Przełęczy i dalszych rozstajów w Zielonej Dolinie Gąsienicowej, gdzie odchodzą szlaki na Kasprowy i Liliowe...
Na brzegu Czarnego Stawu Gąsienicowego znajdują się dwa rozdroża. Pierwsze, gdzie odchodzi szlak czarny
na Karb i dalej na Kościelec położone jest na jego północnym brzegu, drugie, gdzie odchodzi szlak żółty na Skrajny Granat, znajduje się na wschodnim brzegu. Wzdłuż jeziora podąża natomiast szlak niebieski na Zawrat i dalej do Piątki.. 
Cicho, cicho, nie budźmy śpiącej wody w kotlinie,
lekko z wiatrem pląsajmy po przestworów głębinie...
Okręcajmy się wstęgą naokoło księżyca,
co nam ciała przezrocze tęczą blasków nasyca,
i wchłaniajmy potoków szmer, co toną w jeziorze,
i limb szumy powiewne, i w smrekowym szept borze,
pijmy kwiatów woń rzcźwą, co na zboczach gór kwitną,
dźwięczne, barwne i wonne, w głąb wzlatujmy błękitną.
Cicho, cicho, nie budźmy śpiącej wody w kotlinie,
lekko z wiatrem pląsajmy po przestworów głębinie...
Oto gwiazdę, co spada, lećmy chwycić w ramiona,
lećmy, lećmy ją żegnać, zanim spadnie i skona,
puchem mlecza się bawmy i ćmy błoną przezrocza,
i sów pierzem puszystym, co w powietrzu krąg toczą,
nietoperza ścigajmy, co po cichu tak leci,
jak my same, i w nikłe oplatajmy go sieci,
z szczytu na szczyt przerzućmy się jak mosty wiszące,
gwiazd promienie przybiją do skał mostów tych końce,
a wiatr na nich na chwilę uciszony odpocznie,
nim je zerwie i w pląsy pogoni nas skocznie...
Kazimierz Przerwa-Tetmajer "Melodia mgieł nocnych nad Czarnym Stawem Gąsienicowym"
. Ścieżka dochodzi do zbocza i od razu zaczyna szybko nabierać wysokości...
Szlak wspina się zakosami i po pokonaniu któregoś z rzędu, pozwala podziwiać szpicę Kościelca.. Naprawdę, trzeba przyznać że z daleka robi wrażenie bardzo trudno dostępnego ;>
Z Małego Kościelca otwierają się przed nami widoki na otoczenie Zielonej Doliny Gąsienicowej, w tym m. in. na Pośrednią (2128 m.n.p.m) i Skrajną Turnię (2096 m.n.p.m)..
Tu dociera również szlak niebieski
najczęściej używany przy schodzeniu z Karbu, natomiast atrakcją oprócz ładnego widoku, jest również tabliczka ostrzegawcza przy wejściu na czarny szlak. Ostrzega ona przed trudnościami czyhającymi na nieprzygotowanych odpowiednio turystów, aczkolwiek w moim przekonaniu, nadanie temu szlakowi rangi "bardzo trudnego" jest nadzwyczaj przesadzone... Jest to po prostu, stromy odcinek, w kilku miejscach zbliżający się do przepaści, ale nie zaryzykowałbym wobec niego mocniejszego określenia niż "dość wymagający"...
Miejsce w którym się znajdujemy jest nieco... eksponowane. Nie zagapcie się więc na Giewont ;)
Po tym wymagającym wzmożonej uwagi odcinku, jest przez chwilę lżej. Zakosami pokonujemy kolejne metry..
szlakiem jest dużo łatwiejsze i nie tak strome jak wejście od strony Czarnego Stawu Gąsienicowego. Dlatego jest tak dobre do schodzenia ;P Polecam ;D 
się kończy. Stąd w dół podążamy za czarnymi paskami doprowadzającymi do Murowańca z Świnickiej Przełęczy, które po kilku minutach przebiegają nad brzegiem Zielonego Stawu Gąsienicowego, największego i najpiękniejszego stawu w Zielonej Dolinie Gąsienicowej. Liczy on 3,84 ha i ma głębokość 15,1 m...
Kawałek za stawem łapie nas deszcz, który zmusza do wyjęcia kurtek i przyspieszenia marszu. W oka mgnieniu okoliczne szczyty przykryły gęste chmury i zrobiła się kaszana pogodowa ;/ Ale i tak tym razem fart był po naszej stronie, skoro pozwolił nam "na sucho" zdobyć Kościelec ;)
Następnego dnia miało być Krzyżne i zejście Doliną Roztoki do Palenicy... Ale gdzie tam... Tak lało że zejście do Kuźnic skończyło się przemoczoną kurtką, spodniami, butami - wszystkim.. Ulewa pokroju tej, która nas złapała podczas zejścia z Wielkiego Chocza w czerwcu 2014 roku...
Tak więc tak skończyła się nasza włóczęga po Tatrach Polskich w zeszłoroczne wakacje... Trochę słońca, trochę deszczu, trochę upałów i trochę zimna... Generalnie, sztandarowy przykład polskiego lata ;D
DO NASTĘPNEGO :)
